Irrati-gauak

Irratia piztu zuen. Laugarrenez errepikaturiko keinua zen hura. Oraingoan, emakume baten ahots eztitsua ari zen. Mutil bat ezagutu omen zuen, baina ezkonduta zegoen, eta ez zion bikotekiadeari minik egin. Asuntua ahaz dezan pentsatu zuen Iñigok. Zertara deitu irratira halakorik azaltzeko? Izarak ondo jarri zituen berriz ere. Orfidalak ez zuen efekturik egin eta loa ez zetorren. Hotz sentitu zituen oinak, baina ez zuen manta bila joan nahi. Txisa-gura ere bazuen. Horrela ez zegoen amets egiterik. Gogo kontra, altxatu, komunera joan, eta berriz ere oheratu zen. Ea orain lortzen zuen. Gizon batek hitz egiten zuen orain. Beste gizon batekin maitemindua zegoen, baina ez zuen uste hark berarekin ezer nahiko zuenik. Bere jefea zen. Askotan elkarrekin joaten ziren bidaietara, eta gela berean lo egin. Besteak ez zuen ezer susmatzen, bestela... Arretaz entzun zuen gizonaren kontakizunak, ezaguna egiten zitzaion ahots hura...
Goizeko hamaikak ziren esnatu zenean. Ez zuen gogoratzen noiz harrapatu zuen loak, baina goxo-goxo egin zuen amets. Telefono-hotsak errealitatean jarri zuen. Ander zen. Hegazkina bi ordu barru hartu behar dugu esan zion, zure bila pasako nahiz hemenik ordu erdira...
Orduan konturatu zen, horixe izan zen lo egitera lagundu zion ahotsa, gizon-ahotsa.

Gizon gorilatua

Atzo hiltzear zeundelako albisteaz oheratu nintzen. Ez pozik, ez pentsa! Ohean hilko zara zu ere bai. Ez dakit bakean hilko zarela. Ez dizut opa. Deabru guztiak zure bila etor daitezen nahiko nuke. Egia esan, Allendek, harmak eskuetan, zu hil izana desiratzen dut. Baina ez zen gertatu. Eta larogaita hamaika urte bete dituzu. Diotenez, azken asteetan damuaren itzala gurutzatu da zure aurretik katu beltza moduan. Uxatu duzu berriz ere...

Gaur, berriz, "egoera egonkorrean larritasunaren barruan" zaudela entzun dut. Eta ahoa indarrez itxi dut eta nire hortzen zarata entzun dut bat bestearen kontra karraska. Mina sentitu dut. Odolaren gizotasuna nabaritu dut ezpainen alboetan, eta malkoak begietatik isurtzen bihotzeraino. "Gaur ere iraungo du diktadoreak" pentsatu dut. Beste egun bat damutzeko, barkamena eskatzeko, egindakoa justifikatzeko, aitortzeko, salatzeko... Ez. Beste egun bat bizi ahal izateko, ongi bizi ere.

Autoan, Victor Jararen ahotsak lagundu nau. Eta irribarretsu sumatu dut bozgailuetatik. Zergatik zaude hain pozik? --galdetu diot--. Hau ere ohean hilko da, familiak babestuta. Eta ohorez lurperatuko dute eta bere biografia goraipatuko dute telebista kateek...". Eta erantzun dit: "Voy a contarles la historia, aunque parezca mentira, de un hombre que nació niño y se convirtió en gorila".

Antza, gorilek ez dute kulparik sentitzen.