Buruko mina, nekea oinetan, izerdi-usaina, eltxoak... , den denak kexarik gabe jasaten ditut hego haizearen truke. Gusatzen zait hego haizea. Hego-haizea ero haizea. Beroa, egukia, argitasuna nahiago ditut udazkeneko egun grisak baino. Gutxienetarikoa naiz, badakit, "rara avis" bat, baina halan da, NIRI HEGO HAIZEA GUSTATZEN ZAIT. Esanda dago. Hau anormala dela, ez dela osasuntsua eta halakoak esaten dituzuen bitartean, nik disfrutatzen dudala aitortu behar dut. Iraila amaitu zenean udazkenak aurreratutako negua ekarriko zigun beldur negoen, baina azaroa hastear dagoenean, txanklak, tiranteak eta hondartzako toallak ez ditut baztertu. Udako arropa kutxetatik atera behar izan ditut berriz ere eta beherapenetan hurrengo denboraldirako erositako bainu-jantziak estrenatu. Zoriontsua naiz. Euriak kikiltzen nau eta eguzkiak, berriz, kriston martxa eta bizipoza ematen dit. Euria ez da guztion gustura jaurtitzen...
Beraz, nire homenaldi txiki eta xumea hegoaldetik datorren haizeari. Eta pena handiz esango dizut agur. Hemendik gutxira, berriz ere euriak hoztuko nau egun osoan; berogailuak etxeko giroa trinkotuko du; aterkiek ibilaldiak oztopatuko dituzte; neguko arropek desioak amatatuko... Hotzak eta hezitasunak harrapatuko gaituzte, eta berriz ere gure bizitzak grisak bihurtuko dira, ilunak eta tristeak..., heltzen beranduko den udaberriaren zain.
Ez diot neguari alde ona ikusten. Hotza heldu bezain pronto, gorputz osoa txiki-txiki egiten zaidala nabaritzen dut, eta armairuan sartzeko gogoa izaten dut, alkanfor bolek gordeta, kutxa itxian lotan, inora joan gabe, lanik egin barik, egunen batean eguzkiak bisita nezan itxoiten dudan bitartean.
Elurra irristakorra da, txingorrak dena apurtzen du, iparhaizeak dena izozten eta euriak asteburuko planak zapuzten... Gauza bakarra izugarri polita dago neguan, ordea: begiak itxi eta ikusten dudan Donostiako itsas gris bortitza Mompas-eko harkaitzen kontra; Galeako puntan amaldegiarekin talka egiten duten olatuen aparra edota Matxitxako parean itsas-ontziak kulunkatzen dituen mareak.
